Tá fólk ganga, brúka tey altíð sebrakross til at fara yvir um vegin. Um náttina síggja fólk ofta reyðar og hvítar pelar báðumegin vegin, sum minna tey á at vera varin. Hetta eru faktiskt ikki ljóskeldur, men heldur eitt serligt nýtt tilfar, sum eitur glasperlur. Tá tey verða útsett fyri ljósi, endurspegla tey eina eyðkenda mynd fyri mannaeyganum. Teir eru nógv brúktir á vegum, so hvussu kunnu teir brúkast til optimal úrslit?
1. Optimera tilfarið, sum verður nýtt, og fremja vísindaliga sniðgeving.
Um tað er ein sebra-kross ella ein trygdarbóltur við vegin, so skal plaseringin vera vísindalig. Avstandin og tjúktin á glasperlunum skal vísindaliga staðfestast. Til sebra-krossar skal nøktandi nøgd nýtast til at tryggja langtíðarhaldføri; annars hvørva tey eftir einum mánaði og gerast óbrúkilig.
2. Tryggja optimalt tilfarsval fyri at tryggja optimalt avrik. Hvat glasperlum viðvíkur, so gera teirra góða hitabjálving og endurskinseginleikar, at tær verða nógv brúktar í tekning av sebrakrossum. Við umsetingini av trygdarsúlum skulu tær eisini nýtast saman við øðrum tilfari. Tá tú keypir, skalt tú geva gætur eftir, um tey bæði kunnu vera effektivt kompatibel og hava ein stóran leiklut í at minna á koyritrygdina.
