Glasperlur eru fyrst og fremst samansettar av óvirknum silikondioxidi (SiO2), sum vanliga er meira enn 65%. Tey innihalda eisini onnur oxid, so sum natriumoxid (Na2O) og kalsiumoxid (CaO). Lutfallið av hesum evnum ávirkar fysisku og kemisku eginleikarnar hjá glasperlunum.
Glasperlur, sum eru tilsynelatandi einfaldir, men tó fjølbroyttir smáir lutir, eiga í roynd og veru eitt rúgvumikið av tilfarsvísindum og prosesstøkni. So, hvat eru glasperlur júst gjørdar úr?
Høvuðstilfar: Inert silika
Glasperlur eru fyrst og fremst samansettar av óvirknum silikondioxidi (SiO2), sum er eitt óorganiskt stoff við ógvuliga høgum evnafrøðiligum og termiskum stabiliteti. Silikondioxid er vanliga yvir 65% av samlaðu glasperlusamansetingini og er ein lyklapartur av bygnaðinum. Vegna óvirkna náttúruna hjá silikondioxidi vísa glasperlur framúr góða tærings- og slitmótstøðuføri, og varðveita støðugt avrik í ymiskum harðligum umhvørvum.
Aðrir oxidpartar: Umframt silikondioxid innihalda glasperlur eisini eina ávísa nøgd av øðrum oxidum, so sum natriumoxid (Na2O), kalsiumoxid (CaO), magnesiumoxid (MgO) og aluminiumoxid (Al2O3). Hesi oxid hava ein leiklut í at regulera fysisku og kemisku eginleikarnar hjá glasperlum. Til dømis kann tilsetingin av natriumoxidi og kalsiumoxidi lækka smeltahitan í glasi og økja um smeltaflótandi evnið, og harvið gera tað lættari at mynda og virka glasperlur. Magnesiumoxid og aluminiumoxid økja harafturímóti um harðileikan og slitstyrkina í glasi, og harvið leingja um lívstíðina hjá glasperlunum.
